Auteursarchief: Webmaster Fotoclub
Jan Kastelein (Geersdijk)
Ik ben andere Jan Kastelein en woon in Geersdijk. Fotograferen doe ik al sinds de jaren 70. De fotografie beperkte zich in het begin veelal tot de vakanties en was een beetje vrijblijvend.
Toen ik belangstelling kreeg voor het zelf ontwikkelen van negatieven en foto’s heb ik me wel iets meer in de fotografie verdiept.
Mijn voorkeur in de fotografie gaat uit naar landschappen, details in landschappen, portretten en nachtfotografie.
Ik fotografeer al sinds de jaren 70. De fotografie beperkte zich in het begin veelal tot de vakanties en was een beetje vrijblijvend.
Toen ik belangstelling kreeg voor het zelf ontwikkelen van negatieven en foto’s heb ik me wel iets meer in de fotografie verdiept. Enkele jaren heb ik een doka gehad, maar toen we gingen verhuizen naar onze huidige woning was daar eigenlijk geen plaats meer voor. De affiniteit met zwartwit fotografie is wel gebleven. Ik vind dat erg mooi en pas het ook zelf nog graag toe.
Op dit moment fotografeer ik met een Nikon D7000 spiegelreflex camera. De lenzen die ik gebruik zijn: Nikon 16-85 zoomlens, Nikon 50 mm vast brandpunt en een Sigma 70-300. Verder nog een flitser (Nikon SB 600). Daarbij heb ik voor portretfotografie een flitsset aangeschaft.
Mijn voorkeur in de fotografie gaat uit naar landschappen, details in landschappen, portretten en nachtfotografie.
De oprichting van de fotoclub viel samen met mijn vervroegde pensionering en ik ben dan ook vanaf de oprichting lid geworden en heb daar geen spijt van gehad. Door het contact met andere clubleden op de clubavonden, de gezamenlijke uitstapjes, de diverse lezingen die we in de loop van de tijd hebben gehad, heb ik heel wat opgestoken en zeker ben ik wat serieuzer met fotografie bezig.
Het mooie van de fotoclub Noord-Beveland is dat er plaats is voor iedereen. Of je fanatieke fotograaf bent, of zomaar een liefhebber, je bent welkom en je leert er altijd wat en de leden zijn altijd bereid om je te helpen.
Beschermd: Clubavond november
Jan Kastelein (Wissenkerke)
Ik fotografeer sinds eind zestiger jaren en heb een aantal jaren zelf in de doka zwart/wit afdrukken gemaakt. Gedurende een korte periode heb ik ook wat kleurafdrukken gemaakt.
Wat betreft onderwerpen om te fotograferen heb ik geen specifieke voorkeur. Ik fotografeer veel op vakantie en voor de rest alles wat ik leuk vind.
Sinds de oprichting, 10 jaar geleden, ben ik lid van Fotoclub Noord-Beveland.
Ik ben geboren in 1947 en woon in Wissenkerke. Ik fotografeer sinds eind zestiger jaren en heb een aantal jaren zelf in de doka zwart/wit afdrukken gemaakt. Gedurende een korte periode heb ik ook wat kleurafdrukken gemaakt.
Ik heb een flink aantal verschillende kleinbeeldcamera’s gehad, waaronder een Werra, Konica en Canonnet 28. Op een gegeven moment ben ik overgestapt op spiegelreflex camera’s, een Canon AE1 en begin jaren 90 een Minolta 7Xi.
In 2001 schafte ik mijn eerste digitale camera aan, de Sony DSC S70. Dit was een 3MP compactcamera met een 3x zoomlens en kostte destijds inclusief een 8Mb geheugenkaartje zo’n 2100 gulden. Ik kocht er een 64Mb kaartje bij, toen voor 500 gulden. Die prijzen zijn niet te vergelijken met de huidige prijzen.
Daarna stapte ik over op een Sony A100, een spiegelreflex camera. Daarop pasten daar de lenzen van de Minolta, zij het dat de effectieve brandpuntsafstand vanwege de sensor afmetingen ongeveer verdubbelde. Hierdoor bleef ik bij Sony en schafte een tijd later een Sony A55 aan.
Momenteel fotografeer ik met een Sony A77 II met een aantal lenzen en een Sony RX10 III superzooom.
Wat betreft onderwerpen om te fotograferen heb ik geen specifieke voorkeur. Ik fotografeer veel op vakantie en voor de rest alles wat ik leuk vind.
Sinds de oprichting, 10 jaar geleden, ben ik lid van Fotoclub Noord-Beveland.
Ruud van der Nat
Mijn belangstelling voor fotografie begon al vroeg met een rits/rats cameraatje. Eenmaal in het digitale tijdperk werd fotografie een serieuze hobby.
Ik houd me vooral bezig met landschappen, katten, portretten en concertfotografie. Naast het maken van foto’s besteed ik veel aandacht aan de nabewerking er van.
Het mooiste begin van een dag vind ik in alle vroegte naar een mooie locatie te gaan, daar het eerste licht te zien komen en de wereld om mij heen te horen ontwaken.
Fotografie heb ik altijd al leuk gevonden, eerst als kind met een rits/rats cameraatje. Jaren later maakte ik gebruik van de Konica spiegelreflex van mijn vrouw. Bij de doorbraak van digitale cameras werd die vervangen door een digitale compactcamera. In die tijd was fotografie geen serieuze hobby, maar meer een manier om momenten vast te leggen.
In 2010 heb ik mijn eerste digitale spiegelreflexcamera aangeschaft, een Canon EOS 1000D, waarmee de hobby pas echt begon. Ik hield mij toen voornamelijk bezig met landschapfotografie en viel ook mijn katten regelmatig lastig met deze camera. Technisch werd ik op weg had geholpen door mijn broer, die professioneel fotograaf was. Later heb ik aantal cursussen en workshops gevolgd om mij verder te ontwikkelen als amateur fotograaf.
Naast de onderwerpen landschappen en katten houd ik mij bezig met concertfotografie. Deze tak van de fotografie heb ik eigenlijk te danken aan mijn zoon, die in een band speelt.
Mijn broer stopte als fotograaf. Toen had hij nog een complete set studioflitsers over, wat voor mij een hele leuke bezigheid bleek om zelf complete controle te hebben over het licht. Met verschillende opstellingen en modifiers lukt het om steeds andere resultaten te krijgen.
Naast de eigen initiatieven maakt ik af en toe foto’s voor een reclamebureau in Zierikzee, leuk om zelf invulling te geven aan de opdracht die gegeven wordt en het werk terug te zien in brochures.
Het nabewerken van foto’s vind ik ook een leuke bezigheid. De in RAW geschoten foto’s verwerk ik eerst in Capture One met af en toe een uitstapje naar Photoshop.
Wat betreft apparatuur volgden na de Canon EOS 1000D de 60D, 6D, 5D (MK1) en de EOS R. De Canon EOS R gebruik ik nu het meest en de 6D gebruik ik als tweede body bij concerten en evenementen.
Bij deze camera’s gebruik ik verschillende lenzen:
- Canon EF 24-105 F4L, een heerlijke allround lens.
- Canon EF 70-200 F4L, geweldig scherpe lens en niet te zwaar, voor concerten zou een F2.8 versie heel fijn zijn, maar best zwaar en vooral erg prijzig.
- Canon EF 50 1.8 II, de plastic fantastic, goedkoop lichtsterk standaard lensje.
- Canon RF 50 1.8 STM om met de EOS R een heel compact systeem te vormen dat makkelijk mee te nemen is.
- Irix 15mm f2.4, die gebruik ik veel voor landschappen en interieurfotografie.
- Zeiss 35mm f2.0, prachtige allround lens, geen autofocus, maar dat is met de systeemcamera’s geen probleem meer door de scherpstelassistent en ”focus-peaking”
- Holga 60mm f8, een leuke gadget van €10,- geeft het beeld van een Holga camera.
Daarnaast heb ik nog een aantal oude FD lenzen die via een adapter op de moderne camera’s passen. Uiteraard gebruik ik ook nog een aantal accessoires:
- een B+W polarisatiefilter;
- een Hoya 1000ND pro grijsfilter;
- een Mefoto globetrotter statief;
- een Canon 430EX flitser;
- Multiblitz studioflitsers.
Nieuwsgierig of onder de indruk? Meer werk van Ruud vind je op Smugmug.
Welkom voor Elena Kruijt
Ik ben Elena Kruijt, 35 jaar oud, afkomstig uit Roemenië. Recentelijk ben ik met mijn man en twee kinderen verhuisd naar Nederland.
Mijn passie voor fotografie begon na de geboorte van onze eerste. Sindsdien ben ik daaraan verknocht en neem ik te pas en te onpas foto’s van van alles en nog wat. Daarnaast heb ik mezelf fotobewerking geleerd, waarin ik ook mijn werk heb. Mijn aandacht gaat vooral uit naar portretfotografie, alhoewel ik me tegenwoordig meer en meer bezighoud met landschapsfotografie.
Ik hoop veel nieuwe dingen te leren bij de fotoclub!
Beschermd: Clubavond oktober
Gefotografeerd: het Stoppelfeest 2022
In de Noord-Bevelandse dorpskern Heersdiek (Geersdijk) werd dit jaar op 3 september de negende editie van het Stoppelfeest georganiseerd. Het Stoppelfeest Heersdiek is in de wijde omgeving een bekend festival met muziek, drank en vooral gezelligheid. Het festival trekt meer dan duizend bezoekers en wordt volledig door vrijwilligers gedragen.
Goed-maar-niet-duur is het credo van de organisatoren, die verbonden zijn aan de plaatselijke Soos de Vaete.
Via één van onze leden, Jan Kastelein uit Geersdijk, kwam het verzoek van de organisatie ‘of er misschien iemand is die foto’s wil maken tijdens het Stoppelfeest’. Janneke de Smit pakte de handschoen op en geeft hierna haar belevenis weer.
Het duurde even voordat ik er in stapte. Ik ben nog nooit op een festival geweest, laat staan daarvan foto’s gemaakt. Over uitdagingen gesproken!
Sneller dan gedacht naderde de datum van het festival. Oeps, ik werd er onrustig van. Hoe pak je Festivalfotografie aan? Internet biedt uitkomst. Diverse tips verschijnen op het beeldscherm:
Gebruik geen flitser als je artiesten fotografeert. Daar hebben ze hekel aan. Als je alle bandleden op een foto wilt hebben, gebruik dan f 4,5 of hoger. Zet de automatische witbalans aan. Kies bewust je positie ten opozichte van het podium en de artiest(en). Etcetera, etcetera. Het duizelt me.
De avond tevoren bel ik mijn schoonzoon, een fotograaf, en reis ik af naar Yerseke. Ik ben bevraagt waarom ik die instelling wel of niet gebruik. Waarom je wil flitsen of juist niet.
Na een waardevolle avond kom ik laat weer thuis, met een camera. Maar of ik nu echt gerust ben…?
Zaterdagochtend 3 september. Gewapend met twee camera’s en evenveel lenzen, een externe flitser en een doosje oordoppen rij ik naar Geersdijk. Ter voorbereiding ga ik de festivallocatie verkennen. Ik wordt hartelijk ontvangen en mag mijn gang gaan. Ik loop rustig rond en kijk hoe is het festivalterrein is ingedeeld. Ik maak wat foto’s en probeer diverse instellingen uit: welke camera, sluitertijd, welk diafragma, enzovoort.
Na anderhalfuur rijd ik met een gerustgesteld gevoel terug naar huis om na een paar uur echt naar het festival te gaan. Nu moet het gebeuren. Het festival is al aan de gang maar gelukkig nog niet echt druk.
Het is drie uur, zonnig en buiten de tent kan ik met ISO 100 en sluitertijd 1/125 goed uit de voeten. Diverse vriendengroepjes willen op de foto. Daarvoor is de 50 mm lens goed bruikbaar. Ook in de tent gebruikte ik regelmatig de 50 mm lens. Zeker voor een close up van een van de bandleden.
Tot ongeveer acht uur treden ook op het kleine podium bands op. Daar heb ik de camera instelling op aangepast. Er is daar immers meer licht en ik kan dichter bij de muzikanten komen.
Naarmate de tijd verstrijkt wordt het donkerder, drukker en wordt het veelkleurig licht in de tent intenser. En daarmee veranderen de camera instellingen. Het is constant schakelen tussen diverse camera instellingen. Een ding is zeker, in no-time leer je zo je camera’s beter kennen.
Backstage maakte ik kennis met diverse bandleden. Al pratende gaf ik aan dat het gaaf zou zijn als er – zover als mogelijk – interactie kon plaatsvinden. De eerste foto is hier een voorbeeld van. Het lukte niet altijd, maar als die gelegenheid zich voordeed was het heel leuk fotograferen.
Eerst sloop ik bijna ongemerkt door het publiek, maar ik werd al snel ‘ontdekt’. Een groot aantal vriendengroep(jes) verschenen uitbundig voor mijn lens.
Hoewel ik een externe flitser bij me had, heb ik deze niet gebruikt. Waarom niet? Totaal niet aan gedacht! Daarvoor had ik het te druk met hetgeen ik aan het doen was. Achteraf had het misschien beter belichte foto’s opgeleverd. Zeker in de avonduren. Maar wie weet… een volgende keer.
Rond 21.30 uur nam Jan mijn taak over en fotografeerde de rest van de avond.
Thuis heb ik een eerste fotoselectie gemaakt. In de nabewerking van de geselecteerde foto heb ik vooral de automatische lenscorrectie gebruikt, de ruisreductie, foto’s rechtgezet en de belichting aangepast. Hier en daar zijn wat foto’s bijgesneden.
Samengevat: ik heb aardig wat tijd geinvesteerd in de voorbereiding. Eerst was ik wat onwennig, maar al snel kwam het vertrouwen dat het goed zo komen. In die zin, er zouden zeker goede plaatjes uit de camera rollen. De muziek was zeker niet mijn smaak, maar omdat het fotograferen al mijn aandacht opeiste, drong dat nauwelijks tot mij door. Er heerste een prettige sfeer, het ontbrak mij aan niets wat betreft eten en drinken en ik heb geen nare dingen meegemaakt.
Het dragen van twee camera’s, met als reden dat ik niet steeds lenzen moest wisselen, bleek een zware opgave. Dat doe ik een volgende keer anders. Daarnaast wil ik me toch ook wat meer verdiepen in het gebruik van een externe flits.
Kortom: ik vond het leuk en leerzaam om te doen. Er zijn zeker verbeterpunten. Een volgende keer weer? Jazeker!
Janneke de Smit, september 2022.
